Βιβλιοθήκη

   Είναι η επόμενη μέρα των εκλογών με την όλη κατάσταση κάπου ακραία, κάπου αναμενόμενη και κάπου επίφοβη.  Ξέρω πως όλοι συζητάμε το εκλογικό αποτέλεσμα και καλά κάνουμε, αλλά η ζωή και η δουλειά συνεχίζεται και πρέπει να συνεχίζεται.

Προχωράει λοιπόν και η βιβλιοθήκη μας και σας φέρνει λίγες ωραίες στιγμές απο την εκδήλωση του Γιώργου Παναγιωτάκη με αφορμή τα βιβλία του “Αταξίες στην τάξη” που έγινε το περασμένο Σάββατο.

  Ήταν μια ιδιαίτερη παρουσίαση με παιδιά του δημοτικού αυτή τη φορά και όχι μικρότερα καθώς υπήρξε διάλογος με τον συγγραφέα για το σχολείο, τις σκανταλιές και τις περιπέτειες των μικρών μαθητών.

  Σκιαγράφησαν τους χαρακτήρες του βιβλίου μέσα απο ένα μικρό παιχνίδι και κατόπιν τους ζωγράφισαν και έδωσαν στον κάθε ήρωα την δική του ξεχωριστή ατάκα ανάλογα με τον χαρακτήρα του στο βιβλίο. Κάτι μεταξύ παντομίμας και θεατρικού παιχνιδιού.

  Αγόρια και κορίτσια συμμετείχαν, ρωτούσαν, απαντούσαν, γελούσαν, κατανοούσαν και ζητούσαν περισσότερες πληροφορίες για να φτιάξουν κάποιους χαρακτήρες. Είπαν για άλλα βιβλία που τους αρέσουν και έδωσαν ο ένας στον άλλο ιδέες για άλλα παιδικά αναγνώσματα. Πως είναι στο σχολείο;….. καμμία σχέση!!

Την προηγούμενη φορά που ήρθε στο βιβλιοπωλείο ο Βαγγέλης Ραπτόπουλος για την παρουσίαση των “Φίλων” ήταν για εμάς η πρώτη φορά που ξεκινούσαμε αυτή τη δραστηριότητα. Μας έφερε γούρι, ζεστές βραδιές, πολλές γνωριμίες και σημαντικές εμπειρίες. Έτσι με πολλή μεγάλη χαρά κανονίσαμε και την παρουσίαση του τελευταίου του βιβλίου “Η υψηλή τέχνη της αποτυχίας”.

Όπως το ήθελα και το περίμενα, ήταν μια πολλή ανοιχτή και φιλική συζήτηση, μια ωραία βραδιά με φίλους και καλεσμένους. Η έκδοση από  τις εκδόσεις Ίκαρος είναι εξαιρετική και ο τίτλος του βιβλίου αποδίδει πραγματικά την τελευταία δεκαετία της χώρας μας.

Στα κείμενα του βιβλίου αυτού που ξεκινάνε το 2001 και φτάνουν μέχρι το 2011 ο συγγραφέας γίνεται και δημοσιογράφος και λογοτέχνης και αφηγητής, που με ενδιαφέρον και σχεδόν παιδιάστικη περιέργεια θέλει να κατανοήσει όλα όσα συμβαίνουν γύρω μας. Χωρίς προκαταλήψεις, χωρίς ρατσισμούς και ταμπού και πάντα καλοπροαίρετα. Εύχομαι πάντα επιτυχίες και όπως λέει και ο ίδιος “καλή κρίση”……

Μα θα είναι για παιδιά; ήταν η πρώτη ερώτηση όσων δεν ήξεραν οτι η Αμάντα Μιχαλοπούλου δεν γράφει μόνο μυθιστορήματα. Η τόσο γλυκιά αυτή συγγραφέας γράφει για όλους, μεγάλους και μικρούς. Το Σάββατο που μας πέρασε ήταν αφιερωμένο στο τελευταίο βιβλίο της για “μικρούς” με τον περίεργο τίτλο “Τ+Υ=αγάπη για πάντα” απο τις εκδόσεις Πατάκη.

 Είναι ένα μικρό βιβλίο απο τη σειρά “χωρίς σωσίβιο” (δηλαδή “χωρίς βοήθεια” όπως εξήγησε η ίδια) που μιλάει για το πόσο είμαστε εξαρτημένοι απο τις οικιακές συσκευές και συγκεκριμένα απο τον υπολογιστή και την τηλεόραση. Τι θα κάνατε αν ξαφνικά δεν τα είχαμε; ήταν η ερώτηση και οι απαντήσεις των παιδιών πολλές, αστείες, σοβαρές και πάνω απ’ όλα ειλικρινείς και αθώες!